ﻳﻪ روز ﻳﻪ ﺑﺎﻏﺒﻮﻧﻰ ﻳﻪ ﻣﺮد آﺳﻤﻮﻧﻰ
ﻧﻬﺎﻟﻰ ﻛﺎﺷﺖ ﻣﻴﻮن ﺑﺎﻏﭽﻪ ﻣﻬﺮﺑﻮﻧﻰ
ﻣﻰ ﮔﻔﺖ ﺳﻔﺮ ﻛﻪ رﻓﺘﻢ ﻳﻪ روز و روزﮔﺎری
اﻳﻦ ﺑﻮﺗﻪ ﻳﺎس ﻣﻦ ﻣﻰ ﻣﻮﻧﻪ ﻳﺎدﮔﺎری
ﻫﺮ روز ﻏﺮوب ﻋﻄﺮ ﻳﺎس ﺗﻮ ﻛﻮﭼﻪ ﻫﺎ ﻣﻴﭙﻴﭽﻴﺪ
ﻣﻴﻮن ﻛﻮﭼﻪ ﺑﺎﻏﺎ ﺑﻮی ﺧﺪا ﻣﻰ ﭘﻴﭽﻴﺪ
ﻫﺮ روز ﻏﺮوب ﻋﻄﺮ ﻳﺎس ﺗﻮ ﻛﻮﭼﻪ ﻫﺎ ﻣﻴﭙﻴﭽﻴﺪ
ﻣﻴﻮن ﻛﻮﭼﻪ ﺑﺎﻏﺎ ﺑﻮی ﺧﺪا ﻣﻰ ﭘﻴﭽﻴﺪ
اوﻧﺎﻳﻰ ﻛﻪ ﻧﺪاﺷﺘﻦ از ﺧﻮﺑﻴﺎ ﻧﺸﻮﻧﻪ
دﻳﺪن ﻛﻪ ﺧﻮﺑﻰ ﻳﺎس ﺑﺎﻋﺚ زﺷﺘﻴﺸﻮﻧﻪ
ﻋﺎﺑﺮای ﺑﻰ اﺣﺴﺎس ﭘﺎ ﮔﺬاﺷﺘﻦ روی ﻳﺎس
ﺳﺎﻗﻪ ﻫﺎﺷﻮ ﺷﻜﺴﺘﻦ آدﻣﺎی ﻧﺎﺳﭙﺎس
ﻳﺎس ﺟﻮون ﺑﺮگ اون ﺗﻜﻴﻪ زدش ﺑﻪ دﻳﻮار
ﺧﻮاﺳﺖ ﺑﺰﻧﻪ ﺟﻮوﻧﻪ اﻣﺎ ﺳﺮ اوﻣﺪ ﺑﻬﺎر
ﻳﻪ ﺑﺎﻏﺒﻮن دﻳﮕﻪ ﺷﺒﻮﻧﻪ ﻳﺎس رو ﺑﺮداﺷﺖ
ﭘﻨﻬﻮن ز ﻧﺎﻣﺤﺮﻣﺎ ﺗﻮ ﺑﺎغ دﻳﮕﻬﺎی ﻛﺎﺷﺖ
ﻫﺰار ﺳﺎﻟﻪ ﻛﻮﭼﻪ ﻫﺎ ﭘﺮ ﻣﻴﺸﻪ از ﻋﻄﺮ ﻳﺎس
اﻣﺎ ﻣﻜﺎن اون ﮔﻞ ﻣﻮﻧﺪه ﻫﻨﻮز ﻧﺎﺷﻨﺎس
ﻫﺰار ﺳﺎﻟﻪ ﻛﻮﭼﻪ ﻫﺎ ﭘﺮ ﻣﻴﺸﻪ از ﻋﻄﺮ ﻳﺎس
اﻣﺎ ﻣﻜﺎن اون ﮔﻞ ﻣﻮﻧﺪه ﻫﻨﻮز ﻧﺎﺷﻨﺎس
source